To ανέκδοτο της εβδομάδας

Τρεις σκύλοι συναντιώνται στον προθάλαμο του κτηνίατρου.
Αρχίζουν κουβεντούλα:
- Εσύ γιατί είσαι εδώ;
- Για ευθανασία. Aσε, δεν ξέρω τι με έπιασε και μια μέρα που έλειπαν τα αφεντικά, άρχισα να χέζω και να κατουράω παντού, να ξεσκίζω τις κουρτίνες, τις πολυθρόνες, ρημαδιό το έκανα το σπίτι κι ας πέρναγα τόσο καλά.
- Eσύ; Ρωτάνε τον δεύτερο.
- Κι εγώ για ευθανασία. Και μένα το μαλάκα κάτι με έπιασε, κι ενώ πέρναγα μπέικα, μια μέρα που τα αφεντικά ετοίμαζαν το πάρτυ τους, χίμηξα πάνω στα τραπέζια, στους μπουφέδες, πάνε τα κοτόπουλα, πάνε τα ζαμπόνια, τα ρήμαξα, πάει το πάρτυ, ζοχαδιαστήκανε και νά ‘μαι τώρα.
- Κι εσύ; ρωτούν τον τρίτο.
- Εγώ, μια μέρα ήμουν ξάπλα στο μαξιλάρι μου, μπαίνει η κυρία μου με ένα tάνγκα μόνο και τη σφουγγαρίστρα κι αρχίζει να σφουγγαρίζει, να σκύβει, να κουνιέται, δεν ξέρω τι με έπιασε και της χυμάω από πίσω και της τον φοράω. Τρόμαξαν να με ξεκολλήσουν από πάνω της.
- Ε, καλά, εσύ δικαίως, την αξίζεις την ευθανασία.
- Ποιά ευθανασία; Εμένα τα… νύχια ήρθα να μου κόψουν!!!